دانلود مقاله خوردگی دمای بالای فولادهای کم آلیاژ

خرید این محصول:

پس از پرداخت لینک دانلود برای شما نمایش داده می شود.

13000 تومان – خرید

چکیده

این مقاله خوردگی دمای بالای فولادهای کم آلیاژی (با عناصر آلیاژی زیر ۳%Wt که فولادهای کربنی را هم در بر می‌گیرند) را در دماهای بالای ۲۰۰ درجه‌ی سانتیگراد بررسی می‌کند. علاوه بر آن مکانیزم و خواص اکسیداسیون با کمک دیاگرام آهن- اکسیژن و اثر عوامل مختلف مانند عناصر آلیاژی، محیط و کار سرد بر روی آن هم بررسی می‌شوند.

مقدمه

فولادهای کم آلیاژ به دلیل قیمت پایین‌شان نسبت به فولادهای آلیاژی و فلزات غیرآهنی اهمیت بالایی دارند. مشکل این فولادها اکسید شدن در دماهای بالاست؛ علاوه بر آن پس از انجام کار مکانیکی در دمای بالا و عملیات حرارتی و سپس سرد کردن پوسته شدن سطح آنها اتفاق می‌افتد.

دیاگرام فازی آهن-اکسیژن

در دماهای بالای ۵۷۰ درجه‌ی سانتیگراد سه اکسید آهن وستیت (FeO)، مگنتیت (Fe3O4) و هماتیت (Fe2O3) ممکن است وجود داشته باشند. در پایینتر از این دما فقط مگنتیت و هماتیت پایدارند. وستیت که در دمای  بالای ۵۷۰ درجه‌ی سانتیگراد پایدار است به صورت  می‌باشد که نشان می‌دهد ساختار اکسید دارای جای خالی‌های آهن می‌باشد. مقدار x با دور شدن از فصل مشترک پوسته-فلز پایه زیاد می‌شود. وستیت در حالت نرمال بین ۵-۱۶% از این جای خالی ها دارد. در دماهای زیر ۵۷۰ درجه‌ی سانتیگراد وستیت طبق این واکنش تجزیه می‌شود: . دمای بهینه برای سرعت واکنش حداکثر بسته به شرایط مختلف اتمسفر ۴۰۰ و ۴۷۰ درجه‌ی سانتیگراد گزارش شده‌است.  بین  ۵۷۰-۲۰۰ درجه‌ی سانتیگراد آهن یک لایه‌ی دو لایه‌ی اکسیدی تشکیل می‌دهد که شامل لایه‌ی داخلی مگنتیت و لایه‌ی نازک‌تر بیرونی هماتیت می‌باشد. سرعت اکسیداسیون آهن با افزایش دما زیاد می‌شود. در بالای ۵۷۰ درجه‌ی سانتیگراد اکسیداسیون آهن افزایش قابل توجهی نشان می‌دهد. در این دما سه نوع اکسید به طور همزمان روی سطح آهن وجود دارند: یک لایه‌ی چسبنده‌ی وستیت که با یک لایه‌ی مگنتیت پوشیده شده است و یک لایه‌ی خارجی هماتیت. از آنجایی که لایه‌ی وستیت دارای غلظت جای خالی بالایی‌ست نرخ رشد آن …

تعداد صفحات: ۹ صفحه پی‌دی‌اف انگلیسی + فایل ورد ترجمه فارسی

سال انتشار:  ۱۹۸۹

 

پاسخ دهید